رفت.کراوات تازه اش را به گردنش بسته بود و لباس پلو خوریش را پوشیده

بود و حاضر بود تا به سوال های مدیر شرکت جواب دهد.آقای مدیر، یک ورقه

 کاغذ جلوی او گذاشت و از او خواست تنها به یک سوال پاسخ دهد.سوال

این بود :

"شما در یک شب بسیار سرد و طوفانی در جاده ای خلوت رانندگی می کنید

 ،ناگهان متوجه می شوید سه نفر در ایستگاه اتوبوس به انتظار رسیدن

اتوبوس این پا و آن پا می کنند و در آن باد و باران و طوفان چشم به راه معجزه

 ای هستند.یکی از آنها پیر زن بیماری است که اگر هرچه زودتر کمکی به او

نشود ممکن است همان جا، در ایستگاه اتوبوس، غزل خداحافظی را

بخواند.دومین نفر، صمیمی ترین و قدیمی ترین دوست شماست که حتی

یک بار شما را از مرگ نجات داده است.و نفر سوم دختر خانم بسیار زیبایی

 است که زن رویایی شماست و شما همواره آرزو داشته اید او را در کنار خود

 داشته باشید.اگر اتومبیل شما فقط یک جای خالی داشته باشد، شما از

میان این سه نفر کدام یک را سوار ماشینتان می کنید؟ پیرزن بیمار ؟ دوست

قدیمی ؟ یا آن دختر زیبا ؟

جوابی که آقای جک به مدیر شرکت داد ،سبب شد تا از میان دویست نفر

متقاضی، او برنده شود و به استخدام شرکت در آید.

راستی اگر شما جای او بودید چه پاسخی می دادید؟

و اما پاسخ آقای جک :

آقای جک گفت : من سویچ ماشینم را به دوست قدیمی ام می دهم تا

پیرزن بیمار را به بیمارستان برساند و خودم با آن دختر خانم زیبا در ایستگاه

اتوبوس می مانم تا اتوبوس از راه برسد و مارا سوار کند. 

(برگرفته از یک وبلاگ دانشجویی)

باز دوباره یاد تو و غم نبودت

باز دوباره بهت میگم تنهام گذاشتی

رفتی و این بغضو توی صدام گذاشتی

میخوام بهت بگم پیشم بمون اما نمیشه

میخوام بهت بگم نرو نرو مگه چی میشه

بعد تو پرسه میزنم شبای سرد و خسته رو

تو رفتیو منم پشت سرت گفتم نرو

میخوام تموم کنم این قصه ی تلخو باتو

میدونی چقده فاصله ی قلبم تا تو

چشامو میبندم ولی چیزی نیست به یادم

به یادم میارم چه ساده دادی به بادم

ببین چه شادم که گفتی تا تهش باهاتم

فقط اومدی دچارم کنی به درد و ماتم

شمع عشقم به دست کی ساده خاموش شد

وقتی یادم میاد اشک و التماس چشام

دیوانه وار میگریم واسه دوری نگات

برات میساختم از جهنم زشتم بهشت

دستام تو دستات بود بی خیال سر نوشت

به یاد اون روزا که بودیم خوش و خرم

که تو رو با خودم به اوج ابرا میبردم

خاطراتو نبر بزار برام یادگاری

بهونه ی اشکام باشه تو روزای بی قراری

دل بکن از منو عشقم بزار دستامون جدا شن

سهم من شبای تاریک سهم تو فردایی روشن

مجبورم نکن که بگم به تو هیچ حسی ندارم

آخه این دروغه اما دیگه چاره ای ندارم

تو بدون تا اخر عمر از دلم نمیری هرگز

نمیخواد که سخت بگیری خیلی ساده خداحافظ

به دریا گفتم از عشقمان؛ خشکید!

به کویر گفتم از عشقمان؛ دریا شد!

به خورشید گفتم از عشقمان؛ خاموش شد!

به ماه گفتم از عشقمان؛ سوزان شد!

به بهار گفتم از عشقمان؛ پاییز شد!

به خزان گفتم از عشقمان؛ جز خزان دیگر نشد!

به ابر گفتم از عشقمان؛ آسمان باران شد!

به باران گفتم از عشقمان؛ قحطی باران شد!

به سخن گفتم از عشقمان؛ ساکت شد!

به سکوت گفتم از عشقمان؛ فریاد شد!

به قلب گفتم از عشقمان؛ ساکن!

به سکون گفتم از عشقمان؛ لرزان شد!

به حکیم گفتم از عشقمان؛ نادان شد!

به نادان گفتم از عشقمان؛ دانا شد!

به سنگ گفتم از عشقمان؛ آب روان شد!

به آب گفتم از عشقمان؛ چون سنگ شد!

به تو هرگز از عشقمان نگفتم؛ ترسیدم تو هم عوض شوی...!!

از عذاب رفتن تو میسوزم تو اوج غربت

واسه ی بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت

اینجا اشک تو چشام به کسی نشون ندادم

اگه بشکنه غرورم من به ابروم نمی یارم

وقتی نیستی هر چی غصه است تو صدامه

وقتی نیستی هر چی اشک تو چشامه

از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه ی رفتنت میسوزم

کاش کی بودی و میدیدی که چی آوردی به روزم

حالا عکست تنها یادگار از تو خاطراتت تنها باقی مونده از تو

وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم

کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم

چی شدکه عاشقت شدم تو راهه خونه گم شدم

 بعد از خداحافظیمون از عشق تو مجنون شدم

 تو کوچه ها پرسه زدم یه وقت دیدم که صبح شده

 تو آیینه خودم رو دیدم به خودم گفتم چی شده

 بذار این رو بهت بگم دوست دارم عاشقتم

 فکر میکنی برای چی اومدن اینجا پیشتم

 هر جا که من پا میذارم تویی درون لحظه هام

 یه احساسه قشنگیه حس می کنم تو یی باهام

 بیا بسازیم خونه ای که سقفش آسمون باشه

 تو لحظه های من و تو جز عشق هیچ چی نباشه

 با  ناله ی  شوق  دل  تو  را  صدا  کردم  گلم

وقتی که رفتی به سفر برات دعا  کردم  گلم

واسه  دوباره  دیدنت  خدا  خدا  کردم   گلم

از پشت پرده ی اشک تو را نگاه کردم گلم

خسته ز پیمان عشق  با تو  جفا کردم  گلم

برای  داشتن  تو  بازم  خطا  کردم   گلم

به وقت بی کسیها تو را رها کردم گلم

با خودم ودل تو ببین چه ها کردم گلم